Cambridge, Trinity College Chapel

Trinity College Chapel, Organ

Foto: © Len Williams, CC-BY-SA 2.0 (Geograph.org.uk)

  • De historie van het huidige grote orgel van Trinity College Chapel in Cambridge (Cambridgheshire) UK, begint na de Restoration met de bouw van een nieuw orgel door Thomas Thamer in de jaren 1661-1663. Volgens de rekeningboeken bouwde Bernhard Smith in 1693-1694 een ‘New Organ’, maar het is niet onduidelijk of het hier een complete nieuwbouw betreft, of een ingrijpende uitbreiding van het bestaande werk. Aangenomen wordt in elk geval dat de huidige kas van het rugpositief (het ‘Chaire’ organ) uit 1694 is. De hoofdkas is in de huidige vorm voltooid in 1708, maar heeft oudere delen, die mogelijk terug gaan op het instrument van Thamer. Rond 1705/1706 kreeg Bernhard Smith de opdracht het orgel ingrijpende te vernieuwen. Hij heeft het instrument herbouwd met drie manualen, waarbij de bestaande kassen opnieuw werden gebruikt. De kas van het hoofdwerk is daarbij gewijzigd en het front is gemoderniseerd. Smith stierf voordat het orgel was opgeleverd. Het werd voltooid door zijn schoonzoon en opvolger, Christopher Shrider. In deze vorm bleef het orgel lange tijd bestaan. Wel was er geregeld onderhoud en werden er in de loop van de tijd kleinere veranderingen uitgevoerd. Ook is het orgel uitgebreid met een vrij pedaal met enkele stemmen.
  • In 1835/1836 werd het orgel door John Gray herbouwd. Gray moderniseerde het orgel door de plaatsing van een volledig pedaal, uitbreiding van de manuaalomvang, nieuwe tongwerken en verder het plaatsen van verschillende nieuwe stemmen. In 1853 vernieuwde Hill de windlade van Great. Hill heeft het orgel in 1870 volledig omgebouwd. De kassen werden vergroot met twee tussenvelden en twee torens. Het nieuwe instrument kreeg 59 stemmen, vier manualen en pedaal. In 1874 werd Charles Villiers Stanford organist van dit orgel. In 1889 werd de mechanische tractuur vervangen door buizenpneumatiek. In de sinds 1870 lege rugwerkkas plaatste Hill nu een zogenaamd ‘front choir’ met vier stemmen. In 1913 heeft Harrison & Harrison het orgel uitgebreid tot 74 stemmen. Adviseur bij de werkzaamheden was Alan Gray. In 1975 is het binnenwerk gesloopt. Alleen het nog aanwezige historische materiaal van Smith bleef bewaard.
  • Onder advies van Bernhard Edskes bouwde de firma Metzler in 1974-1976 een nieuw mechanisch sleepladen-orgel. Het instrument werd geplaatst in de historische orgelkas uit 1694/1708 van Father Bernard Smith. Ook is enig pijpwerk van Smith in het nieuwe orgel geplaatst. In juli 1976 nam men het instrument in gebruik. In 2001 heeft Metzler een revisie uitgevoerd.

Dispositie:

Hauptwerk (C-f3): 54 toetsen Principal 16′ – 1708/1976, Octave 8′ – 1708/1976, Hohlflote 8′, Octave 4′ – 1708/1976, Spitzflote 4′, Quinte 2 2/3′ – 1708/1976, Super Octave 2′ – 1708/1976, Sesquialtra 2 ranks, Cornet 4 ranks, Mixture 4-5 ranks, Trompete 8′, Vox Humana 8′.
Rückpositiv (C-f3): 54 toetsen Principal 8′ – 1694/1976, Gedackt 8′, Octave 4′, Rohrflote 4′, Octave 2′, Gemshorn 2′, Larigot 1 1/3′, Sesquialter 2 ranks, Scharff 3 ranks, Dulcian 8′, Tremulant.
Schwellwerk (C-f3): 54 toetsen Viola 8′, Suavial 8′, Rohrflote 8′, Principal 4′, Gedackt Flote 4′, Nazard 2 2/3′, Doublette 2′, Terz 1 3/5′, Mixture 4 ranks, Fagott 16′, Trompete 8′, Tremulant.
Pedal (C-f1): 30 toetsen Principal 16′ – 1708/1976, Sub Bass 16′, Octave Bass 8′, Bourdon 8′, Octave 4′, Mixture 5 ranks, Posaune 16′, Trompete 8′, Trompete 4′.
Koppelingen: Rückpositiv to Hauptwerk, Schwellwerk to Hauptwerk, Hauptwerk to Pedal, Rückpositiv to Pedal, Schwellwerk to Pedal.
Speelhulpen: 2 combination pedals to Hauptwerk.