Foto: © Ivan Furlanis, (Flickr )
Een onbekende orgelmaker bouwde in de 18e eeuw een nieuw mechanisch sleepladen-orgel met 540 pijpen, 11 stemmen, 1 manuaal en een vrij pedaal voor de Chiesa di San Martino in Luvigliano (Padova) Veneto, Italië. Agostini wijzigde het instrument in 1842. Galasso moderniseerde het orgel in 1886. Malvestio restaureerde het instrument in 1907. La Fonica voerde in 1952 wijzigingen uit. Later is het orgel gerestaureerd door Norbiato. Het pedaalklavier is concaaf.
Dispositie:
Manuale: C – f3 (54 toetsen) deling tussen cis1 en d1
Faluto in XII 2.2/3′ Soprani
Flauto in ottava 4′
Flauto reale 8′ Soprani
Voce umana 8′ Soprani
Principale 8′ Bassi
Principale 8′ Soprani
Ottava 4′
Quinta decima 2′
Decima nona 1.1/3′
Vigesima seconda 1′
Vigesima sesta 2/3′
Vigesima nona 1/2′
Pedale: C – a° (23 toetsen)
Contrabasso 16′
Ottava di contr. 8′